Μία άλλη ανάγνωση της εθνικής στο μουντιάλ

Τώρα που ολοκληρώθηκε το Ελληνικό ταξίδι, στην χώρα του καφέ και στην τελική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου, θα ήθελα να σταθώ σε κάποια χαρακτηριστικά που έδειξε το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα κόντρα σε αυτά που περιμέναμε!

Η Ελληνική ομάδα μας είχε συνηθίσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο παιχνιδιού. Σούπερ αμυντικογενές ποδόσφαιρο με (τουλάχιστον) εννέα παίκτες πίσω από την μπάλα. "Σφιχτοδεμένη" ομάδα που δεν της έβγαζες εύκολα φάσεις, συντηρητική, που σκοράρει με το "σταγονόμετρο".

Παρένθεση: Θυμάμαι (σαν να ήταν χθες) ένα ματς στο euro 2008 όπου η Ελλάδα είχε την μπάλα κι άλλαζε πάσες πίσω από την μεσαία γραμμή, οι Σουηδοί να κάθονται στο δικό τους μισό του γηπέδου και τους φιλάθλους να κράζουν!!! Κλείνει η παρένθεση.

Τι είδαμε στην Βραζιλία; Μία ομάδα που επιτίθεται και δεν κλείνεται πίσω, κόντρα στα όσα γνωρίζαμε και περιμέναμε. Στο πρώτο ματς με την Κολομβία, το δικαιολόγησα με το ότι μείναμε από νωρίς πίσω στο σκορ κι έπρεπε να ανοιχτούμε.

Στο δεύτερο ματς με την Ιαπωνία δεν φάνηκε (σε τόσο μεγάλο βαθμό) λόγω της αριθμητικής μειονεξίας (βλ. αποβολή Κατσουράνη) για περίπου μία ώρα αγώνα και των δύο πολύ γρήγορων (στο εικοσάλεπτο) αναγκαστικών αλλαγών (που στέρησαν το δικαίωμα του προπονητή να "φρεσκάρει" την ομάδα στο 2ο ημίχρονο).

Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στο τρίτο (και πλέον καθοριστικό) ματς με την Ακτή Ελεφαντοστού. Μα, θα πει κάποιος, αφού θέλαμε την νίκη για να προκριθούμε δεν θα παίζαμε επιθετικά;

Πιθανότατα ναι (αν και τα προηγούμενα χρόνια δεν θα ήμουν και τόσο σίγουρος ότι θα το κάναμε), αλλά μετά το 1-0 μία κλασική Εθνική Ελλάδος (όπως την ξέρουμε) θα κλεινόταν για να "κλειδώσει" την νίκη, ενώ τούτη συνέχισε να επιτίθεται για να σκοράρει σαν να ήταν 0-0. Η άποψή μου παγιώθηκε στο νοκ άουτ ματς με την Κόστα Ρίκα.

Ποιος το περίμενε πως ο (θεωρούμενος ως συντηρητικός) Σάντος θα έπαιζε σε τελική φάση παγκοσμίου κυπέλλου με τέσσερις καθαρόαιμους επιθετικούς (η επιθετική τριάδα συν τον Κονέ); Αυτή η επιλογή είχε τα θετικά και τα αρνητικά της.

Στα θετικά; Πιο παραγωγικό, λιγότερο "αντιτουριστικό" ποδόσφαιρο με παραγωγή (στο μέτρο του εφικτού βεβαίως) ευκαιριών. Δείτε την κατοχή της μπάλας και τις τελικές προσπάθειες της Ελληνικής ομάδας στο μουντιάλ και κάντε μία αντίστοιχη σύγκριση με τις αντίστοιχα νούμερα στο προηγούμενο παγκόσμιο κύπελλο ή στο περασμένο Euro.

Στα αρνητικά; Κάτι που το θεώρησα ατυχία στην πρεμιέρα, αλλά η συνέχεια με διέψευσε: Γκολ από την Κολομβία στην πρώτη της επίθεση (τρία γκολ σε μόλις τέσσερις ευκαιρίες!), γκολ από την Ακτή στην πρώτη ουσιαστικά καλή στιγμή της στο παιχνίδι, γκολ από την Κόστα Ρίκα στην μόνη ουσιαστικά ευκαιρία που δημιούργησε. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο, ούτε σύμπτωση. Η εθνική μας, που έπρεπε να "φτύσεις αίμα" για να της βάλεις γκολ, να δέχεται τέρμα στην πρώτη ευκαιρία του αντιπάλου.

Έγραφα μετά το ματς της πρεμιέρας: «Τι γνωρίζαμε για την Ελλάδα; Ότι θα "φτύσεις" αίμα για να της βάλεις γκολ, αλλά κι ότι είναι "δυσκοίλια" επιθετικά. Λίγες φάσεις κι αν μπει γκολ έχει καλώς. Στο χθεσινό ματς τα δεδομένα ανατράπηκαν. Τρία τέρματα σε μόλις τέσσερις ευκαιρίες των αντιπάλων; Δεν είναι ομάδα του Σάντος αυτή!»

Δεν νομίζω πως εστίασε κανείς στο ότι η Εθνική που είδαμε στην Βραζιλία δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με αυτήν που ξέραμε από προηγούμενες διοργανώσεις. Μία ακόμη διαπίστωση: το ότι η Ελληνική ομάδα βελτιωνόταν από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνει πως στόχος του Σάντος δεν ήταν η αξιοπρεπής πορεία (στον όμιλο) ή έστω η πρόκριση από την φάση των ομίλων.

Ήθελε τουλάχιστον οκτάδα! Συνήθως οι ομάδες που θέλουν να προχωρήσουν σε μία διοργάνωση δεν ξεκινούν έτοιμες κατά 100% γιατί δεν θα αντέξουν έναν ολόκληρο μήνα και μάλιστα μετά από πλήρη σεζόν των ποδοσφαιριστών σε τέτοιο ρυθμό. Φορμάρονται σταδιακά...

Σε κάθε περίπτωση, αποστολή εξετελέσθει με επιτυχία. Το παραπάνω βήμα έγινε (βήμα - βήμα χτίζουν οι σοβαροί προπονητές), ενώ η Εθνική μας αποχαιρέτησε την διοργάνωση με μόλις μία ήττα, η οποία ουσιαστικά δεν λογίζεται (ως τέτοια) αφού δεν στοίχισε αγωνιστικά. Στο προηγούμενο μουντιάλ ήρθε η πρώτη νίκη. Σε τούτη οι τέσσερις πόντοι και η πρόκριση στους "16". Βαρύ το φορτίο που έχει να σηκώσει ο Ρανιέρι...

4 σχόλια:

  1. Η άποψη Άγγλου δημοσιογράφου (Andy Hunter) της Guardian για Σάντος και Εθνική:

    “Στην αρχή του Παγκοσμίου Κυπέλλου ήταν πολλοί οι Άγγλοι ποδοσφαιρόφιλοι που έκαναν κριτική στην Ελλάδα, ειδικά στο twitter, για τον τρόπο του ποδοσφαίρου της. Και τι δεν θα έδινε όμως η Αγγλία για να έχει να παρουσιάσει όσα έχει να παρουσιάσει η Ελλάδα στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Αν ήταν ειλικρινείς, όλοι οι Άγγλοι θα απαντούσαν ότι είναι πρόθυμοι να υιοθετήσουν το ελληνικό αμυντικού στιλ παιχνίδι για μια κατάκτηση του Euro, το οποίο η Αγγλία δεν έχει κατακτήσει ποτέ, για μια παρουσία στην προημιτελική φάση ενός Euro και μια πρόοδο σαν αυτή που σημείωσε η Ελλάδα στο αδιανόητα θεαματικό Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας. Θα προτιμούσαν αυτά που έχει πετύχει η Ελλάδα από όλη αυτή την αμηχανία που τους δημιούργησε αυτό που είδαν από την ομάδα του Ρόι Χόντγκσον.

    Κάλυψα το πρώτο παιχνίδι της Ελλάδας απέναντι στην Κολομβία και το τελευταίο της παιχνίδι απέναντι στην Ακτή Ελεφαντοστού και η πρόοδος, βελτίωση, εξέλιξη της ομάδας σε αυτά τα παιχνίδια ήταν αλάνθαστη. Κόντρα στην Κολομβία ήταν έντονη η κριτική προς την ομάδα του Φερνάντο Σάντος για την αδυναμία της να απαντήσει στο πρόωρο γκολ που δέχθηκε, ένα γκολ που διατάραξε πάρα πολύ έντονα το πλάνο που είχε φτιάξει ο Σάντος για αυτό το παιχνίδι και ανέδειξε την έλλειψη εκτελεστικής ποιότητας στην επίθεση. Παρ' όλα αυτά όμως η Ελλάδα δημιούργησε αρκετές ημιτελείς ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στην Κολομβία, δηλαδή απέναντι σε μια από τις καλύτερες ομάδες του τουρνουά.

    Αυτό που με εντυπωσίασε πριν από το παιχνίδι με την Ακτή Ελεφαντοστού ήταν ο προπονητής Σάντος. Απέρριψε όλη την κριτική σχετικά με το στιλ της ομάδας του, επέμεινε ότι χρειαζόταν να κάνει μόνο μικρές διορθωτικές αλλαγές, επέμενε ότι θα πετύχουν οι Έλληνες τα γκολ που τους χρειάζονταν για να προκριθούν στην φάση των νοκ άουτ για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Ήταν θυμωμένος για την κριτική και αποδείχθηκε ότι είχε πολύ δίκιο. Η πίστη των ποδοσφαιριστών του, οι οποίοι πίεζαν για τη νίκη μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν μια αντανάκλαση της πίστης του προπονητή τους και αυτό ήταν εντυπωσιακό.

    Θεωρώ ότι η Ελλάδα ήταν πραγματικά πολύ εντυπωσιακή στο ματς με την Ακτή Ελεφαντοστού και απέδειξε ότι έχει πολλά περισσότερα στοιχεία στο ρεπερτόριο του παιχνιδιού της εκτός από το να αμύνεται. Η επιλογή της μετατόπισης του Σαμαρά από τα αριστερά στο κέντρο της επίθεσης βελτίωσε την λειτουργία της και έκανε την Ελλάδα πιο απειλητική. Αν οι ποδοσφαιριστές ήταν πιο ψύχραιμοι μπροστά από την εστία της Κόστα Ρίκα η Ελλάδα θα ήταν δίκαια και άξια στην προημιτελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

    Αν αναλογιστεί κανείς το ταλέντο που διαθέτει η Ελλάδα και την προϊστορία της στο Παγκόσμιο Κύπελλο, το κατόρθωμα του Σάντος στη Βραζιλία είναι άκρως εντυπωσιακό. Κανένας στην Αγγλία ή διεθνώς έχει πλέον δικαίωμα να κριτικάρει αρνητικά το είδος του ποδοσφαίρου που παίζει η Ελλάδα”.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έλα μωρέ τώρα, τα αγγλάκια, οι τιτίκες, που δεν έχουν πάρει ποτέ euro (όπως εμείς)! Τι να μας πούνε απ΄την ζωή τους, το 'να, τ' άλλο, τα πάντα όλα, ξέρω 'γω...

      Διαγραφή
  2. Ενδιαφέρουσα προσέγγιση. Συμφωνώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το θέμα είναι να αποδειχθεί ενδιαφέρουσα και η συνέχεια με τον Ρανιέρι στον πάγκο...

      Διαγραφή

Follow by Email

Τι ψάχνεις;